Fatijona Bajraj-Udhë

Udhët kurrë nuk përfundojnë
Çdoherë para asht nji udhë
Udha shpesh asht me gurë
Po ashiku mbas s’kthehet kurrë


Dynjaja asht fani, s’duhet harrue
E koha ik’, humb si rana nëpër du’r
Nji ders kam marre prej dynjase
Kur ec’ me ashk, pishman s’i bjen kurrë


Kambët e mia janë ba
Veç për me ec’ n’kit udhë me ashk
Ecin brigjeve e shtigjeve t’sevdasë
Që n’mahsher me jarin me u ba bashkë


N’kopshtet pa trëndafila
Nuk knon as bylbyli
Ku nuk rrjedh lumi i ashkut
Nuk frymon gjynyli


Udha e ashkut asht e gjatë
Po ashiku ec’ me gajret
Deri ne ditën kur namazin ia falin
Pa ezan, pa ikamet


N’udhë t’ashkut ec permallshëm
Ashku mbeti, ashikët shkuen
Do suale s’gjajkan xhevape kurrë
Dheun sipër, kush ma gjuen?

Postime të lidhura